กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 391 ชื่อคณะละคร
เฉินหลิงยืนนิ่งอยู่กับที่
ในสมองของเขา จู่ ๆ ใบหน้าของเฉินเยี่ยนก็ผุดขึ้นมา มือข้างหนึ่งวางลงบนอกที่ว่างเปล่าโดยไม่รู้ตัว...
จิตใจของเขาดูจะสับสนขึ้นมาเล็กน้อย
“ซืด ๆ ๆ ๆ ๆ...”
ในจังหวะนั้นเอง เสียงไฟฟ้าครางเบา ๆ ก็ดังขึ้น
เสียงนี้ดังมาจากขอบเวที ใต้ศพของหลิวอิ่งผู้ตายเป็นคนแรกในมือศิษย์พี่ใหญ่ ไฟแสดงสถานะของวิทยุสื่อสารเครื่องหนึ่งกำลังกะพริบเบา ๆ
เมื่อเห็นภาพนี้ สีหน้าของคนอีกสามคนบนเวทีก็ล้วนประหลาดใจ ต่างพากันมองไปทางนั้น
“ซืด ๆ ๆ... ฉันรู้ว่าพวกแกกำลังฟังอยู่” ที่อีกฟากของวิทยุสื่อสาร เสียงของคนผู้นั้นเย็นยะเยือกถึงกระดูก