กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 340 จักรพรรดิ
คืนนั้น
เฉินหลิงลากร่างกายที่พันด้วยผ้าพันแผลจนเต็มตัว ไปเคาะประตูห้องของ K ดอกจิก
“เข้ามา”
เสียงเย็น ๆ ดังลอดออกมาจากในห้อง เฉินหลิงจับลูกบิดประตูแล้วผลักเข้าไป
แสงจันทร์สว่างใส่นอกหน้าต่างสาดลงบนพื้นห้อง ราวกับชุบไว้ด้วยน้ำค้างแข็ง... ร่างหนึ่งยืนนิ่งอยู่ใต้แสงจันทร์ ผมดำรวบขึ้นด้วยปิ่น เผยให้เห็นลำคอขาวราวกับหงส์ ร่างสูงเพรียวของนางยืนอยู่ในท่าเดิม หนักแน่นและอ่อนโยนกลมกลืนกัน ราวกับแม่ทัพหญิงที่กำลังจะก้าวขึ้นสู่สนามรบ
ในมือของนางประคองบทละครเล่มหนึ่งที่พลิกจนเก่าคร่ำ ชูไว้ข้างหน้าเพียงมือเดียว ราวกับกำลังอ่านอยู่