กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 331 ป่าพิศวง
เสียงของอู๋ถงหยวนแหวกความเงียบงันของท้องฟ้ายามราตรี และทำให้ทุกคนใจสั่น สีหน้าของแต่ละคนพลันเปลี่ยนไป เหงื่อเย็นเริ่มไหลซึมตามแผ่นหลัง
จริงด้วย ตอนนี้ในป่าลึกแห่งนี้มีเพียงเศษเสี้ยวนั้นอยู่...ผนวกกับการหายตัวไปของคนสองทีมก่อนหน้า ยากที่จะไม่ให้คนคิดไปไกล
"อู๋แก่!" ลู่สวินขมวดคิ้วจ้องเขา เป็นเชิงบอกให้เขาหยุดพูด
"นายจ้องฉันแล้วได้อะไร! ฉันพูดความจริง!" อู๋ถงหยวนกัดฟันจ้องกลับ "ฉันบอกแล้วไงว่าของสิ่งนี้มันแปลก! นี่มันเศษอะไรกัน ที่แท้ก็สัตว์ประหลาดจากนอกโลก! สัตว์ประหลาดตัวเล็กที่หลุดมาจากสัตว์ประหลาดตัวใหญ่!"