กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 309 เพลงกล่อมวิญญาณ
“พ่อ... พี่เสี่ยวเจี่ยน... จะมาเมื่อไรครับ?”
ในห้องแคบ ๆ ผ้าห่มหนาถูกอุดทุกหน้าต่างและช่องประตูจนแน่นสนิท สามร่างล้อมอยู่หน้ากะละมังถ่านไฟที่ใกล้ดับเต็มที ขนตาและปลายผมเต็มไปด้วยน้ำค้างแข็ง
“...ข้างนอกหนาวจนเป็นแบบนั้นแล้ว เสี่ยวเจี่ยนเขาอาจจะ...” น้าสะใภ้ที่อยู่ข้าง ๆ พูดได้ครึ่งเดียวก็เงียบไป แล้วส่ายหน้าอย่างหนักใจ
น้าสั่นเทาแล้วพ่นลมหายใจสีขาวออกมาครั้งหนึ่ง สายตาที่มองไปยังประตูใหญ่ที่ปิดสนิทเต็มไปด้วยความกังวลและขมขื่น