กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 305 ต้อนรับ "การไถ่บาป"
การแสดงสามครั้งที่เฉินหลิงแสดงจบไปแล้ว เขาเข้าใจเงื่อนไขของทุกครั้งได้หมด……แต่เงื่อนไขการแสดงครั้งนี้ทำให้เขาสับสนอยู่ไม่น้อยจริง ๆ
บนเวทีที่ไร้ผู้ใดเหลียวแล จงทำให้การปิดม่านครั้งหนึ่งกึกก้องด้วยเสียงปรบมือ?
ในเมื่อเป็นเวทีที่ "ไร้ผู้ใดเหลียวแล" แล้วจะทำ "เสียงปรบมือกึกก้อง" ได้อย่างไร? นี่มันขัดกันเองไม่ใช่หรือ?
เฉินหลิงขมวดคิ้วแน่น พร่ำพูดประโยคนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า พยายามหาประกายความคิดจากมัน แต่ครุ่นคิดอยู่นานก็ยังไม่ได้อะไร