กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 282 ไปฆ่าสัตว์เดรัจฉานสักสองสามตัว
“สำเร็จแล้ว!! ฉันทำสำเร็จแล้ว!!”
ดร.อี้มองแบบแปลนดัดแปลงที่วางระเกะระกะอยู่บนโต๊ะ มือที่ถูกความเย็นกัดจนแดงก่ำของเขาสั่นระริก เขาหยิบแบบแปลนทั้งหมดขึ้นมาด้วยความปิติยินดีจนลืมตัว ภายใต้เส้นผมที่ยุ่งเหยิงคือดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย
เขาเหลือบมองเวลาที่มุมโต๊ะ
“สิบสามนาทีสี่สิบห้าวินาที……ฉันทำได้แล้ว!!”
เขาหัวเราะร่าพลางกอดแบบแปลนทั้งหมดวิ่งตรงไปยังห้องทำงานของถานซิน โดยไม่สนใจเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายคนอื่นที่กำลังเดินขวักไขว่อยู่ในทางเดินเลยแม้แต่น้อย เขาพุ่งตัวฝ่าฝูงชนทั้งผลักทั้งชน ราวกับคนบ้าที่สวมเสื้อกาวน์สีขาว