กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 254 ขอบคุณสำหรับอาหาร
จ้าวอี่ส่ายหน้า ร่างของเขาเฉียดผ่านประตูร้านที่โคมไฟสว่างไสว แล้วพุ่งตรงเข้าสู่ลมหนาวเหน็บ
เขาเดินคนเดียวทะลุถนนไปเนิ่นนาน จากถนนที่ครึกครื้นมีเสียงตะโกนเรียกลูกค้าไม่ขาดสาย ไปจนถึงชานเมืองด้านตะวันตกที่เริ่มร้างผู้คน เมื่อกลับมาถึงหน้าตึกเก่าทรุดโทรมหลังนั้น ในความมืดมิดเหลือเพียงแสงตะเกียงน้ำมันก๊าดที่ส่องออกมาจากตึกนี้เท่านั้น
จ้าวอี่ก้าวขึ้นบันไดทีละขั้น พอเข้าบ้านก็พบว่าหลิงเออร์หลับสนิทอยู่บนโซฟาหน้าประตูแล้ว... มือข้างหนึ่งของเธอยังกำผ้าห่มผืนเล็กไว้ ราวกับว่าระหว่างรอจ้าวอี่กลับมาเธอทนไม่ไหวจนเผลอหลับไป