กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 248 ยิงสังหาร
หานเหมิงครุ่นคิดอยู่ในห้องพิจารณาคดีอยู่นาน ในที่สุดก็หันตัวเดินออกไปนอกห้องพิจารณาคดี เขาเพิ่งพ้นประตูใหญ่ แสงแดดอันอบอุ่นและเจิดจ้าก็ทำให้เขาลืมตาแทบไม่ขึ้น
อยู่ในคุกมืดไร้แสงตะวันมานานขนาดนี้ ดวงตาของหานเหมิงจึงปรับกับแสงแดดไม่ได้ในทันที เขาใช้มือข้างหนึ่งบังแสงไว้ พลางหรี่ตามองไปรอบ ๆ...
ขณะนี้ภายนอกห้องพิจารณาคดีมีฝูงชนล้อมอยู่แล้ว พอเห็นหานเหมิงในชุดนักโทษเดินออกมา พวกเขาก็พร้อมใจกันปรบมือดังกึกก้อง ราวกับกำลังโห่ร้องยินดีให้กับความยุติธรรมและสัจธรรมที่ได้รับชัยชนะ