กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 243 การแสดงชั้นเยี่ยมเริ่มขึ้น
เช้าตรู่
จ้าวอี่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นจากโซฟาเก่าทรุดโทรม
สายตาเขาเหลือบมองนาฬิกาแขวนผนัง ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างเชื่องช้าและยากลำบาก โครงโซฟาผ่านกาลเวลามายาวนานส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดลั่นกรอบแกรบ พอยืดตัวตรงได้ เม็ดเหงื่อก็ผุดเต็มหน้าผาก
เขาถอดเสื้อตัวบนออกแล้วเดินไปหน้ากระจกเงาบานยาวจรดพื้น ในเงาสะท้อนปรากฏบาดแผลจากการถูกโบยอันน่าสะพรึงกลัวพาดอยู่บนแผ่นหลัง ผิวเนื้อที่ปริแตกไม่มีทีท่าว่าจะสมาน ซ้ำอักขระสาปแช่งสีดำสนิทรอบบาดแผลยังฝังลึกลงไปในเนื้อหนังยิ่งกว่าเดิม
จ้าวอี่ยกมือแตะเบา ๆ ความเจ็บปวดทำเอาเขาเบ้ปากสูดปากทันที ขณะเดียวกัน เสียงใสแจ๋วของหลิงเอ๋อร์ก็ดังแว่วมาจากหลังประตู