กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 ฉันคือฉัน
“อือ”
เขาเอ่ยรับ “อือ” อย่างแผ่วเบา
หลังความเงียบชั่วขณะ เงาร่างปริศนาที่สวมชุดงิ้วสีแดงสดก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง
“ในเมื่อเจ้าตัดสินใจแน่วแน่แล้ว อาจารย์ก็จะไม่ห้ามอีก... แต่ขอบเขตนี้มีผลครอบคลุมเพียงเจ็ดเขตใหญ่เท่านั้น สิ่งที่เกิดขึ้นนอกเจ็ดเขตใหญ่ไปแล้วไม่อาจแก้ไขได้ เจ้าเข้าใจหรือไม่”
“เข้าใจแล้ว” เสียงนั้นยังคงสงบและว่านอนสอนง่าย
หลังจากถอนหายใจยาว เงาร่างในชุดงิ้วสีแดงสดก็ก้าวเข้ามาช้า ๆ ปลายนิ้วลูบผ่านใบหน้าของเขาแผ่วเบา...
แผ่นหนังหน้าที่บางราวกับไร้ความหนาค่อย ๆ แนบลงบนใบหน้าของเขา เมื่อแผ่นหนังหน้าแนบสนิท ร่างของเขาก็สูงขึ้นจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า ราวกับกลายเป็นอีกคนโดยสิ้นเชิง