กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 185 มืดใต้ตะเกียง
ลมหนาวโหยหวนพัดผ่านเนินเขา ท่ามกลางป่ารก กรงหมาเก่าผุพังหลังหนึ่งตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว
เจี่ยนฉางเซิงขดตัวอยู่ในกรงหมาทั้งตัว มีผ้าห่มที่เต็มไปด้วยคราบสกปรกคลุมร่างกาย ในมือถือขนมปังชิ้นหนึ่งกัดฉีกอย่างเอาเป็นเอาตาย นั่นคือมื้อกลางวันของเขาในวันนี้
หลังได้รับการช่วยเหลือจากลุง เจี่ยนฉางเซิงก็ไม่ถึงกับต้องคุ้ยถังขยะหาอะไรกิน แม้แต่ละมื้อจะไม่ถึงกับอิ่ม แต่อย่างน้อยก็ไม่ต้องอดอาหาร
เขาเช็ดเศษขนมปังที่มุมปาก แล้วค่อย ๆ เก็บเศษนั้นทีละชิ้นใส่ปาก หยิบขวดน้ำข้าง ๆ ขึ้นมาดื่มอึก ๆ หลายอึก ก่อนจะถอนหายใจยาว
“มีชีวิตกลับมาแล้ว...” เจี่ยนฉางเซิงมองร่างกายที่ค่อย ๆ กลับสู่ปกติ แล้วพึมพำกับตัวเอง