กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 181 ละครคนเดียว
ตามร่างกายของเฉินหลิงมีบาดแผลจากคมมีดอย่างน้อยเจ็ดแปดแห่ง ที่ไหล่ยังมีรูกระสุนอีกหนึ่งรู... ใบหน้าของเขาเปื้อนคราบเลือดและความอ่อนล้าเต็มที เหงื่อเม็ดเท่าเม็ดถั่วไหลผ่านแก้ม หยดแล้วหยดเล่าหล่นลงสู่ผืนดินอันแห้งแล้ง
เหวินซื่อหลินชะงักงัน เขาจ้องมองมือซ้ายที่บิดเบี้ยวผิดรูปนั้นอย่างเหม่อลอย แววตาฉายความตกตะลึง
“มือของคุณ...”
“ชิ้นส่วนนั้นงัดโซ่ไม่ออก แต่ใช้ทุบมือผมให้หักได้” เฉินหลิงยิ้มอย่างซีดเซียว “แต่ก็ยังดี... ผมจะไปหาหมอฉู่ แผลแค่นี้สำหรับเขาไม่นับว่าอะไร”