เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 ผู้ไล่ตามแสงออโรรา
"สวัสดีครับ" เฉินหลิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงของคนแปลกหน้า "เราสองคนเคยพบกันที่ไหนสักแห่งมาก่อน ใช่หรือเปล่าครับ"
ตอนนี้เฉินหลิงเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปอย่างสิ้นเชิง จึงไม่มีเหตุผลใดที่จะเปิดเผยตัวตนต่อหน้าสีเหรินเจี๋ย เมื่อไร้ทางเลือก เขาจำต้องหยิบข้ออ้างเก่า ๆ ที่ใช้ได้ผลเสมอมาใช้
สีเหรินเจี๋ยจ้องใบหน้านั้นอย่างเหม่อลอย ครู่หนึ่งต่อมาก็หัวเราะออกมา บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยร่องรอยกรำลมฝนและคราบโคลน เผยให้เห็นฟันขาวสะอาดเรียงเป็นระเบียบสองแถว
"ผมเคยเห็นคุณ! เราเคยตามหานครออโรราด้วยกันมาก่อน!"
เฉินหลิงชะงักไป เขามองรอยยิ้มกว้างเกินจริงของสีเหรินเจี๋ย แล้วรู้สึกเอะใจว่าบางอย่างไม่ถูกต้อง... แต่เขาก็ยังถามต่อไปตามน้ำว่า
"เมื่อไรครับ? คุณสบายดีหรือเปล่าครับ"