เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 รังอสูร
ไม่กี่นาทีต่อมา ตะขาบตัวสุดท้ายก็ถูกเฉินหลิงกระชากหัวออกจากร่าง สิ้นใจตายอย่างสมบูรณ์
“เฮ้อ...” เฉินหลิงค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนจากกองเลือด ท่ามกลางหมอกหนาทึบอันเงียบงัน บัดนี้เหลือเพียงเขาคนเดียวที่ยืนอยู่ตรงนั้น
เฉินหลิงกวาดตามองไปรอบ ๆ เหล่าชาวบ้านที่อยู่หลังหน้าต่างต่างตกใจจนหน้าถอดสี รีบหมอบราบลงกับพื้นทันที กลัวว่าจะสบตากับยมทูตมีชีวิตผู้นี้เข้า... เฉินหลิงจัดการปัญหาทั้งหมดบนถนนสายนี้จนหมดสิ้นแล้ว และนั่นก็ทำให้เขากลายเป็นปัญหาใหญ่ที่สุดของถนนสายนี้เสียเอง
เฉินหลิงเดินไปตามถนน เสียงสะอื้นแผ่วเบาดังมาจากซากปรักหักพังของอาคารหลังหนึ่ง
ผ่านเศษซากประตูที่แตกหักเข้าไป เขาเห็นหญิงคนหนึ่งกำลังกอดลูกน้อย คุกเข่าอยู่หน้าศพที่ถูกกัดจนแทบดูไม่ออกว่าเป็นใคร นางร่ำไห้จนใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา