กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 ภาพลักษณ์ตัวละคร
เฉินหลิงครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ สุดท้ายก็เดินตามไป
ในฐานะเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายผู้รับผิดชอบดูแลถนนหานซวง เขาจำเป็นต้องนับจำนวนประชากรบนถนนสายนี้ ต่อให้เป็นการตายตามธรรมชาติก็ต้องบันทึกไว้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกรณีที่เกิดคดีร้ายแรงขึ้นมา...
อีกอย่าง เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าใครบนถนนหานซวงกันแน่ที่ตายไป ถึงได้เอิกเกริกกันขนาดนี้
ท่ามกลางท้องฟ้ามืดสลัว เฉินหลิงเดินรั้งท้ายฝูงชน ติดตามพวกเขาไปจนถึงที่รกร้างแถบภูเขาด้านหลัง ตลอดทางมีคนกระซิบกระซาบกันตลอด พูดทำนองว่า "ส่งไปไกล ๆ หน่อยก็ดี" หรือ "อย่าได้กลับมาอีกเลย" อะไรเทือกนั้น ยิ่งฟังเฉินหลิงก็ยิ่งงุนงง