กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 76 เสื้อผ้า
ขณะที่กลีบดอกไม้นั้นค่อย ๆ ร่วงโรย กลิ่นอายแห่งชีวิตที่พลุ่งพล่านก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเหยียนสี่ไฉราวกับกระแสน้ำ
ตึก—ตึก—ตึก……
กลิ่นอายชีวิตรวมตัวกันที่หน้าอกของเขา กระแทกที่อกเขาเป็นจังหวะ หัวใจที่เงียบสงัดไปแล้วกลับมาเต้นอีกครั้ง บาดแผลฉกรรจ์ที่ลำคอสมานตัวลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เพียงไม่กี่วินาทีก็ฟื้นตัวกลับมาได้เกินครึ่ง
เหยียนสี่ไฉลืมตาโพลง ราวกับสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย!
“อย่าฆ่าฉันนะ!!”
เขาตะโกนออกมาคล้ายคนละเมอ แต่สิ่งที่ตอบกลับมามีเพียงเสียงลมหวีดหวิว และเสียงคำรามของการฆ่าฟันที่ดังมาจากที่ไกล ๆ