เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 วิถีเทพการแสดงที่บิดเบี้ยว
ลูกแก้วชาดทีละลูกตกลงบนพื้นหิมะ แสงศักดิ์สิทธิ์ไหลเวียนอยู่ภายใน ราวกับดวงดาวเจิดจ้าที่ร่วงหล่นลงมายังโลกมนุษย์
“นี่มัน...” เฉินหลิงชะงักงัน
“พี่รู้ไหม...ดาวสีแดงดวงนั้นเป็นตัวแทนของ ‘การแสดง’” เฉินเยี่ยนเงยหน้าขึ้น มองวิถีเทพบนท้องฟ้าที่กำลังถอยห่างกลับไป ก่อนเอ่ยขึ้นช้า ๆ “ตั้งแต่วันที่ผมเริ่มเรียนการละครด้วยตัวเอง ผมก็สัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของมันเป็นครั้งคราว...มันอยากพาผมจากไป แต่ผมไม่อยากไป”
“ทุกครั้งที่มันเคลื่อนห่างออกไป ผมจะเก็บเศษเสี้ยวของมันเอาไว้หนึ่งชิ้น ผมคิดมาตลอดว่าหากสะสมได้มากพอ บางทีผมอาจพาพี่ พาพ่อกับแม่ไปยังสถานที่ที่มันชี้นำได้ด้วยกัน แล้วไปดูว่าปลายทางของ ‘การแสดง’ นั้นคืออะไรกันแน่...”
“น่าเสียดายที่ท้ายที่สุดผมเก็บสะสมได้เพียงสามสิบหกชิ้นเท่านั้น”