เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 เปลวไฟดับ
เฉินหลิงคิดพลางเดินออกนอกประตู เกล็ดหิมะสีขาวหลายเกล็ดปลิวผ่านสายตาเขา
เขาชะงักเล็กน้อย เงยหน้ามองท้องฟ้า
“……หิมะตกเหรอ?”
ใต้แสงออโรร่าสีฟ้าคราม เกล็ดหิมะลอยหล่นจากฟ้าเหมือนปุยฝ้าย เฉินหลิงยื่นมือรับเกล็ดหนึ่ง ผลึกแปดเหลี่ยมแวววาวค่อย ๆ ละลายในความอบอุ่น
“เขตแดนออโรราแตกต่างจากเขตแดนอื่น ไม่มีสี่ฤดู มีเพียงฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ” ฉู่มู่หยุนก้าวออกจากบ้านช้า ๆ ยื่นมือรับเกล็ดหิมะเช่นกัน เอ่ยอย่างสงสัยเล็กน้อย “แต่ว่า... หิมะครั้งนี้มาอย่างกะทันหันไปหน่อยไหม?”
“กะทันหันมากเหรอ?” เฉินหลิงถาม
“เมื่อไม่กี่วันก่อนเพิ่งมีพายุฝนครั้งใหญ่ที่ไม่เจอในรอบสิบปี วันนี้จู่ ๆ ก็เริ่มมีหิมะโปรยอีก... รู้สึกได้เลยว่าสภาพดินฟ้าของเขตแดนออโรราเริ่มยุ่งเหยิงมากขึ้นเรื่อย ๆ”
ฉู่มู่หยุนครุ่นคิด คิ้วขมวดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
“พี่ หิมะตกเร็วมากเลย”