กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 ฉู่มู่หยุน
“นี่ก็ป่านนี้แล้วหรือ...”
ฉู่มู่หยุนนั่งอยู่ตรงหน้าประตู ก้มมองนาฬิกาพกในมือ ก่อนจะถอนหายใจยาว
“พี่ชายทำไมยังไม่กลับมาอีกนะ?” เฉินเยี่ยนเท้าคาง นั่งอยู่ข้างฉู่มู่หยุน สายตาจับจ้องถนนหน้าประตูอย่างกระวนกระวายไม่ต่างกัน
แสงตะวันยามเย็นสีเหลืองหม่นค่อย ๆ ลับหายไปหลังเส้นขอบฟ้า แสงออโรราสีฟ้าบนท้องฟ้าเริ่มปรากฏชัดขึ้นเรื่อย ๆ...
ทั้งสองนั่งเรียงกันอยู่แบบนั้น ลมหนาวพัดลอดผ่านร่องไม้กระดาน ทำให้ตะเกียงน้ำมันก๊าดบนโต๊ะสั่นไหวไม่หยุด
ในที่สุด ณ ปลายถนนที่แสงออโรราพลิ้วไหว เงาร่างหนึ่งก็ค่อย ๆ ปรากฏชัดขึ้น
“กลับมาแล้ว!”
เฉินเยี่ยนผุดลุกขึ้นทันที โบกมือให้ร่างที่อยู่ไกลออกไป
“พี่ชาย!!”