เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 โลกสีเทา
“การซ้อนทับของโลกสีเทา?”
ในความทรงจำของเฉินหลิงมีคำนี้อยู่จริง ๆ ดูเหมือนเจ้าของร่างเดิมจะเคยเห็นคำนี้จากที่ไหนสักแห่ง
“อย่าบอกนะว่าแม้แต่โลกสีเทานายก็ลืมไปแล้ว”
หมอหลินลุกขึ้น ยกแก้วโลหะที่บรรจุเลือดอยู่เทลงท่อระบายน้ำ ก่อนจะเอ่ยขึ้นช้า ๆ
“ก่อนเกิดมหาภัยพิบัติ เคยมีคนเสนอสมมติฐานหนึ่งขึ้นมาว่า ในจักรวาลนี้มีห้วงกาลอวกาศคู่ขนานอยู่มากมายนับไม่ถ้วน ห้วงกาลอวกาศเหล่านั้นล้วนถือกำเนิดขึ้นจากการกำเนิดของจักรวาลยุคแรก เปรียบเสมือนแสงที่แผ่ออกมาจากเปลวเทียนที่ถูกจุดขึ้น แล้วกระจายไปทุกทิศทาง แต่เพราะแสงนั้นไม่มีที่สิ้นสุด มันจึงขยายตัวไปตามความเป็นไปได้ทั้งหมดอย่างไร้ขีดจำกัด และไม่มีวันบรรจบกัน”
“แต่หลังจากดาวตกสีแดงพาดผ่าน ทุกอย่างก็ปั่นป่วนไปหมด”
“ห้วงกาลอวกาศแต่ละแห่งเกิดความแปรปรวน โลกสีเทาอันลึกลับและแปลกประหลาดที่ไม่เคยมีใครรู้จัก จึงเริ่มซ้อนทับเข้ากับโลกแห่งความเป็นจริง”