กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 ผีละครหวนคืนบ้าน
“ฉัน...เป็นใคร?”
ครืน——
แสงสายฟ้าสีขาวซีดวาบผ่านหมู่เมฆดำทะมึน
สายฝนเทกระหน่ำราวกับสายน้ำไหลหลาก สายฝนฟ้าคะนองดุจเทพพิโรธซัดสาดลงบนผืนดินโคลนตม ในแอ่งน้ำที่ระลอกคลื่นซ้อนทับกัน เงาร่างสีแดงชาดร่างหนึ่งสะท้อนอยู่ในสภาพแตกกระจายไม่เป็นรูป
เด็กหนุ่มผู้นั้นสวมชุดงิ้วสีแดงสด เขาเดินโซเซฝ่าพื้นโคลนที่เจิ่งนองไปทั่วราวกับคนเมามาย ชายแขนเสื้อกว้างพลิ้วสะบัดอยู่กลางสายลมกรรโชก โคลนทรายบนผิวชุดงิ้วถูกสายฝนชะล้างออก เผยให้เห็นสีแดงสดราวเลือดที่เด่นสะดุดตาจนน่าสะพรึงกลางค่ำคืนอันมืดมิด
“เงียบสักที...เงียบสักที!”
“หุบปากให้หมด!”
“ฉันกำลังจะนึกออกแล้ว...อีกนิดเดียว...ก็จะนึกออกแล้ว...”
“ฉันมีชื่อ...ชื่อที่เป็นของตัวเอง!”