กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 207: ฉันเรียนได้นะ!
“หึๆ”
ฉินเย่แค่นหัวเราะอย่างเย็นชา
“ได้ยินชื่อเสียงมานาน สู้มาเห็นกับตาไม่ได้จริงๆ!”
เธอค่อยๆ ลุกขึ้น หยิบคอมพิวเตอร์เก็บข้อมูลของเรดาร์แบบเฟสอะเรย์จากโต๊ะขึ้นมา แล้วปิดฝา
“ผู้อำนวยการลู่ ฉันพูดว่าอะไรไว้ล่ะ? บางเรื่องสุดท้ายก็ต้องพึ่งพวกเราเอง หวังพึ่งคนอื่น สู้หวังพึ่งตัวเองไม่ดีกว่าเหรอ”
จากนั้นเธอก็หันไปมองจี้ไป๋ แววตาไม่มีความโกรธหลงเหลืออยู่แล้ว เหลือเพียงความผิดหวังเย็นชา
“นักเรียนจี้ไป๋ ขอบคุณสำหรับวันนี้นะ ที่ทำให้พวกเราเข้าใจความจริงข้อหนึ่ง”
“อัจฉริยะก็ไม่ได้เก่งไปซะทุกอย่าง”
“พวกเราวู่วามเกินไปเอง”