บทที่ 174: เปิดสิทธิบัตรให้ใช้โดยเสรี?

บทที่ 174: เปิดสิทธิบัตรให้ใช้โดยเสรี?

ชั่วข้ามคืน สถาบันวิจัยจี้ไป๋ก็โด่งดังขึ้นมา โรงเรียนมัธยมลำดับที่เก้าสิบเก้าก็พลอยดังไปด้วย

บรรดาครูที่เคยใช้เส้นสายเพื่อขอย้ายไปโรงเรียนมัธยมลำดับที่หนึ่งประจำเมืองหรือโรงเรียนสำคัญประจำมณฑล ตอนนี้พากันเปลี่ยนท่าทีและแอบมาถามว่า “โรงเรียนมัธยมลำดับที่เก้าสิบเก้ายังรับคนอยู่ไหม? ผมยินดีไปทำงานที่นั่น!”

เมื่อก่อนเวลาไปรวมตัวกันในงานเลี้ยงของเหล่าครู ครูจากโรงเรียนมัธยมลำดับที่เก้าสิบเก้ามักต้องนั่งอยู่มุมไกลสุด ไม่มีแม้แต่โอกาสได้ร่วมวงดื่มอวยพร

พวกเขาถึงขั้นไม่กล้าบอกด้วยซ้ำว่าตัวเองมาจากโรงเรียนมัธยมลำดับที่เก้าสิบเก้า เพราะกลัวโดนหัวเราะเยาะ