กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 155: พระเจ้าจะให้อภัยพวกเรา!
“เชี่ย! วัตถุระเบิด C4 เต็มกล่อง!”
นี่มันเอาขึ้นเครื่องบินมาได้ยังไงวะ?
สรุปว่าด่านตรวจค้นตรวจแค่พวกประชาชนธรรมดาอย่างพวกเราใช่ไหม?
จี้ไป๋บ่นออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะย่อตัวลงเข้าไปใกล้
นิ้วมือของเขานิ่งอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่สั่นแม้แต่น้อย ปลายนิ้วลูบผ่านฉนวนหุ้มสายไฟเบาๆ ในหัวพลันผุดโครงสร้างระเบิดและวิธีปลดชนวนขึ้นมานับไม่ถ้วน
อากาศรอบข้างราวกับแข็งตัวขึ้นมา
ทุกคนในห้องโดยสารกลั้นหายใจ แม้แต่คนใจกล้าที่แอบมุงดูอยู่หลังประตูห้องโดยสารก็ยังไม่กล้าหายใจแรง กลัวว่าเสียงเพียงนิดเดียวจะส่งผลกระทบต่อคนข้างใน
จ้าวช่วงกำหมัดแน่น ฝ่ามือชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น
ปลายนิ้วของจี้ไป๋ชะงักไปครึ่งวินาที จากนั้นก็คีบสายหลักสีฟ้าเส้นนั้นไว้อย่างแม่นยำ