กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 153: เชี่ย! ยังไม่จบอีกเหรอ?
【ติ๊ง! การมองเห็นอนาคตแบบไฟนอลเดสติเนชันหมดเวลา ครบสิบชั่วโมงแล้ว!】
“เชี่ย!”
จี้ไป๋ลืมตาขึ้นอย่างฉับพลัน สติของเขาถูกดึงกลับจากห้องบนเกาะร้างมายังห้องโดยสารที่กำลังสั่นโคลงในพริบตา แต่หน้าอกยังอัดแน่นไปด้วยลมหายใจ
เกาะบ้า ๆ นั่นทำงานได้ห่วยจริง!
เขาบอกไปตรง ๆ แล้วว่าหิว แต่พวกนั้นกลับอืดอาดอยู่สามสี่ชั่วโมงกว่าจะส่งอาหารมาทางนี้ สุดท้ายเขายังไม่ได้แตะตะเกียบด้วยซ้ำ เวลาก็หมดลงเสียก่อน
สรุปว่ามองเห็นอนาคตสองครั้ง แต่ไม่ได้กินข้าวร้อน ๆ สักคำ ที่แท้ก็เข้ามาเหยียบจุดเกิดเหตุเพื่อดูบทละครเฉย ๆ ใช่ไหม?
“ช่างเถอะ ไม่ไปแล้ว!”
“ระบบ แลกเลย!”
ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนการหักแต้มความตกตะลึงหนึ่งล้านแต้มดังขึ้น ความร้อนแผดเผาอันคุ้นเคยก็แผ่จากหว่างคิ้วออกมาอีกครั้ง