กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 120: รวบรวมชิ้นส่วนตัวนำยิ่งยวดครบแล้ว!
วันรุ่งขึ้น
ตอนจี้ไป๋ลืมตาขึ้นมา ดวงอาทิตย์ก็ลอยอยู่สูงลิบแล้ว
ทว่าเช้าอันแสนสดใสกลับอยู่ได้เพียงศูนย์จุดสามวินาที
【ติ๊ง! ตัวเลือกประจำวันเริ่มทำงาน! ต้องการเปิดใช้งานหรือไม่?】
เสียงที่คุ้นเคย
ความถี่ที่คุ้นเคย
และความคันแบบคุ้นเคยที่ซึมลึกเข้าไปถึงตามซอกกระดูก
จี้ไป๋นอนแผ่อยู่บนเตียง จ้องเพดานด้วยแววตาเหม่อลอย
“ฉันสาบานเลย วันนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายจริง ๆ!”