กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 102: ไพ่ตายระดับระเบิดนิวเคลียร์!
ปักกิ่ง บ้านสไตล์ตะวันตกเก่าแก่
เหยียนต้าฮ่ายเอนตัวพิงเก้าอี้ไม้แดงในบ้านสไตล์ตะวันตกเก่าแก่ ดวงตาจับจ้องโคมระย้าคริสตัลบนเพดาน ก่อนถอนหายใจยาว
เขาไม่ได้นอนทั้งคืน
ตั้งแต่เมื่อคืนที่จี้ไป๋ปล่อยเพลงแรก หัวใจของเขาก็ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นกำไว้แน่นขึ้นเรื่อยๆ
เสียงแจ้งเตือนจากเวยปั๋วทุกครั้งฟังเหมือนสัญญาณเรียกความตาย จนเขาแทบจะตั้งโทรศัพท์เป็นโหมดเงียบ
“เพลง 《ลมพัดมาแล้ว》 เขากัดฟันบอกว่ายังไม่ถึงมาตรฐาน”
“เพลง 《ถ้าในตอนนั้น》 เขาฝืนพูดว่าบางเกินไป”
“เพลง 《จะเป็นอะไรไป》 เขายังดันทุรังบอกว่าเชยเกินไป”
“เพลง 《ทั้งสูงส่งทั้งสามัญล้วนชื่นชม》 เขายังยืนกรานว่าไม่มีความลึกซึ้ง”