กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 97: ลมเริ่มพัดแล้ว!
“ระหว่างทางนี้ เดินบ้างหยุดบ้าง ตามร่องรอยการล่องลอยของคนหนุ่มสาว
ก่อนก้าวออกจากสถานีรถไฟ กลับรู้สึกลังเลขึ้นมาเล็กน้อย
อดหัวเราะไม่ได้ที่พอกลับถึงบ้านเกิดแล้วกลับรู้สึกประหม่า ทั้งที่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้
ท้องฟ้าของนากาโนะยังคงอบอุ่นเหมือนเดิม สายลมพัดพาเรื่องราวในวันวานขึ้นมา
เมื่อก่อนเพิ่งทำความรู้จักกับโลกใบนี้ ก็มีสิ่งให้หลงใหลนับไม่ถ้วน…”
ก่อนหน้านี้จี้ไป๋เคยสุ่มได้ 《ประเทศของฉัน》, 《หัวใจบริสุทธิ์ผู้ไล่ตามฝัน》, 《ท้องฟ้าของฉัน》 และ 《ลมเริ่มพัดแล้ว》 ซึ่งเป็นชุดสี่ตำราอวดภูมิ
ตอนนี้เขาจึงหยิบ 《ลมเริ่มพัดแล้ว》 ออกมาใช้ทันที
จี้ไป๋เอนหลังพิงโซฟา ปลายนิ้วยังคงวางอยู่บนสายกีตาร์ พลางดื่มด่ำกับท่วงทำนองที่ยังหลงเหลือจากเพลงเมื่อครู่