เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 81: ขึ้นหน้าหนังสือพิมพ์เหรินหมินรื่อเป้า!
จี้ไป๋ลงจากรถไฟความเร็วสูง ลากกระเป๋าเดินทางผ่านถนนสายคุ้นเคยในนครฝู่เฉิง
ไม่ได้กลับมาหลายวัน บ้านเก่าซอมซ่อก็ยังเป็นบ้านเก่าซอมซ่อหลังเดิม
ไฟทางเดินที่เปิดตามเสียงยังติดๆ ดับๆ เหมือนเดิม โอ่งผักดองบ้านเพื่อนบ้านก็ยังอยู่ที่เดิม ส่วนกลอนประตูบ้านของเขาก็ยังเป็นอันเก่าที่เขาเคยใช้คลิปหนีบกระดาษแหย่เปิดนับครั้งไม่ถ้วน
เมื่อผลักประตูเข้าไป พื้นซีเมนต์ถูกแสงอาทิตย์ยามเย็นนอกหน้าต่างย้อมจนกลายเป็นสีเหลืองอบอุ่น กระถางพลูด่างบนขอบหน้าต่างกลับยังอึดทนมีชีวิตอยู่ได้
จี้ไป๋เดินมาที่เตียงแล้วลากแฟนสาวออกมา
ไม่ได้เจอกันหลายวัน คิดถึงจริงๆ
คืนนี้ต้องคุยรำลึกความหลังกับแฟนสาวให้เต็มที่สักหน่อย
“ที่รัก ฉันกลับมาแล้ว หลายวันนี้คิดถึงฉันบ้างไหม?”