บทที่ 77: ทำลายไม่ได้ ก็ไม่ต้องเอา!

บทที่ 77: ทำลายไม่ได้ ก็ไม่ต้องเอา!

คลับส่วนตัวแห่งหนึ่งที่ไม่เปิดให้บุคคลภายนอกเข้า

ในห้องส่วนตัวอันมืดสลัว มีเพียงโคมไฟติดผนังสีเหลืองหม่นดวงหนึ่งส่องสว่าง เงาร่างหลายร่างจมอยู่บนโซฟาหนังแท้ ใบหน้าถูกเงามืดบดบังจนมองไม่เห็นเค้าเดิม

แต่ฟังจากเสียงแล้ว มีทั้งผู้ชายและผู้หญิง ทั้งคนแก่และคนหนุ่มสาว

“ตอนนี้คนทั้งอินเทอร์เน็ตต่างพากันยกย่องเขา แล้วจะส่งกองทัพน้ำขึ้นไปตอนนี้อีกเหรอ?” เสียงผู้หญิงวัยกลางคนเอ่ยอย่างลังเล

“แล้วทำไมจะไม่ได้ล่ะ?” เสียงชายชราคนหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างเชื่องช้า

“แต่จะมีประโยชน์อะไร? คนทั้งประเทศอยู่ข้างเขากันหมด ต่อให้ทำยังไงก็ทำลายชื่อเสียงเขาไม่ได้ แถมยังจะสร้างปัญหาให้ตัวเองเปล่า ๆ”

“ใครบอกว่าจะทำลายเขากัน?” เสียงอีกคนดังขึ้น

“ถ้าอย่างนั้นคุณหมายความว่า...” มีคนยังไม่เข้าใจ จึงถามหยั่งเชิงต่อ