บทที่ 22: แถลงการณ์จากสมาคมนักคณิตศาสตร์!

บทที่ 22: แถลงการณ์จากสมาคมนักคณิตศาสตร์!

[P002] วันรุ่งขึ้น

[P003] ฟ้ายังสลัวอยู่เล็กน้อย

[P004] บนรันเวย์ของสนามบินทหารแห่งหนึ่งในนครฝู่เฉิง หมอกยามเช้ายังจางหายไปไม่หมด ไฟสัญญาณบนหอบังคับการบินกะพริบวูบวาบอยู่ท่ามกลางแสงสีฟ้าอ่อนของท้องฟ้า

[P005] ตรงปลายรันเวย์ เครื่องบินลำเลียงทหารขนาดเล็กสีเทาเข้มกำลังลดระดับลงอย่างช้า ๆ เสียงคำรามของเครื่องยนต์ฉีกทำลายความเงียบสงบยามเช้าของเมืองเล็กทางตะวันออกเฉียงเหนือแห่งนี้

[P006] บนลำเครื่องไม่มีตราสัญลักษณ์ของสายการบิน มีเพียงหมายเลขประจำเครื่องที่ไม่สะดุดตาแถวหนึ่ง

[P007] ประตูห้องโดยสารเปิดออก ชายชราหลายคนที่เปี่ยมด้วยบารมีเดินลงมา

[P008] ราชบัณฑิตหวังจากสถาบันวิทยาศาสตร์คณิตศาสตร์, ผู้อำนวยการหลินจากภาควิชาคณิตศาสตร์ มหาวิทยาลัยชิงหัว, หัวหน้าจางจากภาควิชาคณิตศาสตร์ มหาวิทยาลัยปักกิ่ง, ผู้อำนวยการอู๋จากมหาวิทยาลัยหนานจิง...

[P009] เพียงหยิบชื่อใดชื่อหนึ่งออกมา ก็สามารถสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่ววงการคณิตศาสตร์แห่งประเทศหัวได้แล้ว