เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 182 หญิงสามัญชนที่มีใบหน้าคล้ายกับนางเอก 20
หลี่เหยียนสีหน้าเคร่งขรึม “รีบขึ้นไปบนยอดสูงสุด ที่นั่นตั้งรับง่าย บุกยาก”
คนของพันธมิตรนักฆ่าไล่ตามมาไม่ลดละ
ประกายสังหารเข้มข้นปกคลุมหว่างคิ้วของหลี่เหยียน “นายพาฮวาหลิงไปก่อน ฉันจะคอยสกัดพวกมันเอง”
ตอนนี้ไม่ใช่เวลามัวชักช้า เสี่ยวอู่พยักหน้า ก่อนจะกระโดดข้ามไปมาสองสามครั้ง พาฮวาหลิงขึ้นไปถึงยอดเขา
ขอบเขาของภูเขาลูกนี้สูงชันมาก แต่ยอดกลับราบเรียบ นอกจากก้อนหินแล้วก็ไม่มีอะไรเลย แม้แต่พืชสักต้นก็ไม่มี
สามด้านเป็นหน้าผาขาด มีเพียงทางที่ฮวาหลิงขึ้นมาที่พอจะหาจุดยืนได้ สมกับที่หลี่เหยียนบอกว่าตั้งรับง่าย บุกยาก
เสี่ยวอู่ให้ฮวาหลิงยืนอยู่ตรงกลาง “รอฉันอยู่ตรงนี้ อย่าไปใกล้ขอบ แล้วก็อย่ามองตอนพวกเราสู้กัน เดี๋ยวพวกเราก็ขึ้นมาแล้ว”