กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 162 บทส่งท้ายของโจวปิน (ล่าง) เธอนอนตัวเล็กผอมแห้งอยู่บนเตียง คนตระกูลซุนไม่อยากรักษาเธอ
แต่ฉันปล่อยเธอไว้ไม่ได้ อย่างไรเสียคนที่ผลักเธอก็คือหลินโม่โม่ ถ้าเธอตาย ชื่อเสียงของครอบครัวเราก็พังพินาศ
หลินโม่โม่กลับไม่อยากให้ฉันติดต่อกับอวิ๋นยวน ถึงจะไม่มีอะไรเกินเลย หลินโม่โม่ก็ยังต่อต้านอย่างมาก เธอถามว่าอวิ๋นยวนสำคัญกว่า หรือเธอกับลูกสำคัญกว่า
ฉันไม่เข้าใจว่ามีอะไรให้เปรียบเทียบ แน่นอนว่าเธอกับลูกสำคัญกว่า
แต่หลินโม่โม่ไม่เชื่อ ฉันจนปัญญา จึงออกเงินให้หลี่ต้าจุ่ยดูแลอวิ๋นยวน
หลี่ต้าจุ่ยยินดีมากที่ได้มาโรงพยาบาล ฉันบอกเธอว่าถ้าอวิ๋นยวนฟื้นแล้วให้บอกฉัน จากนั้นก็พาภรรยากับลูกกลับบ้าน