กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152 แม่เลี้ยงยุคเจ็ดศูนย์จะแต่งงานใหม่ 23
หลินโม่โม่ขาน “อืม” “พวกเรามีเสื้อผ้าเยอะ ซื้อให้น้อยลงสักตัวก็ไม่เป็นไร”
น้อยลงสักตัวก็ไม่เป็นไร หึ
โจวปินจ้องเธอเขม็งด้วยดวงตาคมกริบ “หลินโม่โม่ เธอยังเห็นเสี่ยวเป่าอยู่ในสายตาบ้างไหม ยังเห็นบ้านของเราอยู่ในสายตาบ้างหรือเปล่า?”
หลายวันมานี้หลินโม่โม่ยกของให้คนอื่นมากเกินไปแล้ว ก่อนหน้านี้ก็มีนมผงของเสี่ยวเป่า นมมอลต์สกัด ผลไม้ เนื้อบด และไข่ตุ๋น ตอนนี้ยังเป็นเสื้อผ้าอีก แล้วเมื่อไหร่เรื่องนี้ถึงจะจบเสียที?
หลินโม่โม่รีบคว้าเขาไว้ อธิบายว่า “พี่โจว เชื่อฉันเถอะ เด็กห้าคนนั้นจะเปลี่ยนไปในไม่ช้า…”