เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 64 ฉันสวมเขาให้ประมุขพันธมิตร 14
“ปี้หลัว ปี้หลัว!”
“ตื่นแล้วหรือ!” ถังจิ่งเหยาผลักประตูเข้ามา
จ้าวชิงเสวี่ยหดตัวไปอยู่มุมเตียงอย่างหวาดกลัว “คุณเป็นใคร ทำไมถึงมาอยู่ในห้องฉัน”
ถังจิ่งเหยามองเธอ เส้นผมของเธอสยาย เสื้อผ้าหลุดลุ่ย แต่กลับไม่ดูมอมแมมแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามยังเผยเสน่ห์เย้ายวนอ่อนแอบอบบางออกมา
เมื่อนึกถึงความเร่าร้อนแนบชิดจนแทบสิ้นใจเมื่อคืน ถังจิ่งเหยาก็รู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ทั้งที่รู้ว่าเธอมองไม่เห็น เขาก็ยังเบือนหน้าหนี
“เมื่อวานมีคนร้ายพาเธอออกจากจวนประมุขพันธมิตร ฉันเป็นคนช่วยเธอไว้”
น้ำเสียงใสกังวานของเด็กหนุ่มทำให้จ้าวชิงเสวี่ยคลายความระแวงลงครึ่งหนึ่ง “ขอบ…ขอบคุณ ส่งฉันกลับจวนประมุขพันธมิตรได้ไหม”
ถังจิ่งเหยาพูดเสียงอันตราย “เธอลืมไปแล้วหรือว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น”
“เมื่อคืน?” จ้าวชิงเสวี่ยงุนงง