กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 61 ฉันจะสวมหมวกเขียวให้ประมุขพันธมิตร 11
ในช่วงที่จวนประมุขพันธมิตรกำลังเตรียมงานแต่ง จ้าวชิงเสวี่ยเก็บตัวอยู่ในสำนักหิมะ ไม่ออกไปไหน
ยามค่ำคืน หลังพายุรักสงบลง
ชายหนุ่มจูบหยาดน้ำตาที่หางตาของเธออย่างทะนุถนอม
“มีเรื่องอะไรในใจหรือเปล่า?” น้ำเสียงดุจหยกแตกพร่างนั้นเหมือนเสียงของไป๋ชิวเฉินทุกประการ
ขนตางอนของจ้าวชิงเสวี่ยไหวระริก ดวงตาฉ่ำน้ำยังเจือแววเย้ายวนที่ไม่จางหาย เธอยิ้มบาง ๆ ราวกับบุปผางดงามที่สุดในโลกกำลังผลิบานอย่างช้า ๆ
แววตาของชายหนุ่มลุ่มลึกขึ้นเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะจูบแก้มเธอหนึ่งครั้ง ตั้งแต่ได้พบเธอ ความสำรวมและความเยือกเย็นทั้งหมดก็พลันมลายหาย กลายเป็นคนที่ไม่เหมือนตัวเอง
เขารักเธอจนแทบคลั่ง