กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 634 มหาเคราะห์ที่ถูกกำหนดไว้ในความมืดมิด
หลังจากหลี่จิ้งออกจากหอเซียนเหินไปได้ไม่ไกล เขาก็เลือกภัตตาคารที่ดูใช้ได้แห่งหนึ่งริมถนน
เขาขึ้นไปชั้นสองและสั่งห้องรับรองส่วนตัวที่เงียบสงบ พร้อมกับสั่งอาหารว่างรสเลิศมาเต็มโต๊ะ
นั่งลงได้ไม่นาน ประตูห้องรับรองก็ถูกผลักเปิดออก
หลี่จิ้งที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เงยหน้าขึ้นมองแล้วยิ้มอย่างเรียบเฉย
“ผู้อาวุโสเซียวเหยาจื่อ ท่านมีเรื่องอะไรลืมบอกข้าหรือ?”
ถูกต้องแล้ว
ผู้ที่มาถึงในขณะนี้คือเซียวเหยาจื่อที่เพิ่งแยกจากกันไปได้ไม่นาน
หากจะพูดให้ชัดเจน
คือเซียวเหยาจื่อที่กำลังสั่นเทาด้วยขาทั้งสองข้าง