เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 590 แบ่งสมบัติแล้วจากไป เมฆบังตะวันลวงตา
ในเมื่อหลี่จิ้งกล่าวเช่นนั้น เซียงอวิ๋นเซียนย่อมไม่มีความเห็นใด
เดิมทีนางก็ติดตามนาหลานหลงอ้าวมา
หากไม่ใช่เพราะเขา นางคงไม่วิ่งแจ้นมายังตำหนักเทพเป่ยหมิงแห่งนี้
ดินแดนเซียนเต็มไปด้วยภยันตรายทุกย่างก้าว
สถานที่ซึ่งมีสิ่งตายจำนวนมากยึดครอง ยิ่งเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน
สิ่งมีชีวิตที่เดินอยู่ในอาณาเขตของตำหนักเทพเป่ยหมิง เจ้าจะไม่มีวันรู้เลยว่าวินาทีถัดไปจะมีสิ่งตายบำเพ็ญตนตัวใดคลุ้มคลั่งเพราะพลังชีวิตของเจ้าหรือไม่
ต่อให้มีวิธีการปกปิดที่มั่นคงเพียงใด ก็ย่อมต้องมีสักครั้งที่เกิดเหตุไม่คาดฝัน
และเมื่อใดที่สิ่งตายบำเพ็ญตนคลุ้มคลั่ง วิธีการปกปิดก็แทบจะหมดความหมาย
การปกปิดพลังชีวิตในสถานที่ที่สิ่งตายยึดครองอาจรักษาชีวิตตนเองได้ ก็ต่อเมื่อสิ่งตายบำเพ็ญตนเหล่านั้นยังมีสติสัมปชัญญะก่อนจะคลุ้มคลั่ง