กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 344 สะสางภารกิจถอนตัว ถอนรากถอนโคนต้นหอม
หลินอวี่ค่อนข้างตรงต่อเวลา
หลังจากเข้าบ้านขึ้นชั้นบนไปสิบกว่านาที นางก็เดินลงมาเพียงลำพัง
เมื่อพบกับหลี่จิ้งที่ยืนรออยู่อย่างสงบหน้าประตูบ้าน นางก็ยกมือขึ้นเช็ดหางตาที่เปียกชื้นไปด้วยคราบน้ำตา
“พวกเราไปกันได้แล้ว”
หลี่จิ้งย่อมไม่หวั่นไหวไปกับหยาดน้ำตาของนาง
คนที่น่าสงสาร ย่อมมีจุดที่น่าชัง
เดิมทีเจ้าเป็นหญิงงาม เหตุใดจึงต้องมาเป็นโจร
สองประโยคนี้ ใช้กับหลินอวี่ในยามนี้ได้พอดี
ในฐานะเจ้าหน้าที่ตรวจตราประจำการ เขาได้มอบเงื่อนไขที่ดีที่สุดให้หลินอวี่ไปแล้ว