กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 50 ตัวตลกกลับเป็นตัวเขาเอง
กลับถึงวิลล่า
เฉินอวี่หรานเพิ่งก้าวเข้าประตู ก็ทิ้งตัวลงบนโซฟาในห้องรับแขกทันที พร้อมตบหัวสุนัขของเต้าหู้เหม็นที่เข้ามาหาอย่างกระตือรือร้นจนกระเด็นไปด้านข้าง
“ไปเล่นที่อื่นไป ข้าเหนื่อยอยู่!”
“อู๋...”
เต้าหู้เหม็นโดนตบเข้าให้หนึ่งที จึงส่งเสียงครางต่ำอย่างน้อยใจ
ในฐานะสุนัขเลี้ยงในบ้าน ไม่ได้พบเจ้านายมากกว่ายี่สิบชั่วโมง มันจะตื่นเต้นสักหน่อยก็ไม่เกินไปกระมัง?
ต่อให้เหนื่อย อย่างน้อยก็เอาใจมันสักหน่อยไม่ได้หรือ?
ขณะที่กำลังน้อยอกน้อยใจ เฉินอวี่หรานบนโซฟาก็กางแขนออกอย่างเป็นธรรมชาติ
“จีชิง”