กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 การมีอยู่ย่อมสมเหตุสมผล
เวลาผ่านไปราวสิบห้านาที
หลี่จิ้งทำมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงจัดใส่ถาดเดินออกจากห้องครัว
ในเวลานี้บนโซฟาในห้องนั่งเล่น
จีชิงกำลังนอนหมอบอยู่บนตักของเฉินอวี่หรานอย่างสิ้นหวัง ปล่อยให้นางลูบคลำไปทั่วตัวตามใจชอบ
ทว่าในตอนนี้ นางก็นับว่าปรับตัวได้แล้ว
บางเรื่อง
เมื่อยอมรับมันได้แล้ว จริง ๆ ก็ไม่ได้ยากเย็นอะไร
มีคำกล่าวหนึ่งว่าไว้อย่างไรนะ?
ชีวิตก็เหมือนกับการถูกข่มขืน