เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 110 เจดีย์กักขังทูตสวรรค์ เทพเสด็จเยือนเสียนหยาง
เจดีย์เจ็ดสมบัติหลิงหลงสีสันเจ็ดประการ แสงมารพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า
นั่นไม่ใช่ "เจ็ดสมบัติ" ของพุทธสำนัก แต่เป็นอาวุธสังหารที่ไร้เทียมทานซึ่งหลอมขึ้นจาก "มารในใจ" ดั้งเดิมทั้งเจ็ดประการ ได้แก่ "ความโลภ ความโกรธ ความหลง ความเย่อหยิ่ง ความสงสัย ความเห็นผิด และกามราคะ"
บนตัวเจดีย์ ใบหน้าบิดเบี้ยวหลายพันล้านใบกำลังร่ำไห้อย่างไร้เสียง นั่นคือดวงจิตวิญญาณนับไม่ถ้วนที่ถูก [เทพพันหน้า] กลืนกินด้วย "คำลวง" พวกมันถูกกักขังไว้ที่นี่ชั่วนิรันดร์ กลายเป็น "จิตวิญญาณอาวุธ" ของเจดีย์นี้ ต้องทนทุกข์ทรมานจากการถูกมารในใจกัดกินดวงจิตทั้งวันทั้งคืน
เมื่อเจดีย์ปรากฏขึ้น มันก็กลายเป็น "นรกหลอมมารในใจ" ขึ้นมาทันที
อย่าว่าแต่หวังเสี่ยวหู่ที่เป็นเพียงระดับกลั่นปราณตัวเล็กๆ เลย ต่อให้เป็นผู้ทรงอำนาจระดับคืนสู่ความว่างที่มีหทัยมรรคแข็งแกร่ง หากถูกเจดีย์นี้ครอบเอาไว้ หากประมาทเพียงนิดเดียว หทัยมรรคก็จะแตกสลาย พบจุดจบที่ไม่อาจหวนคืน และกลายเป็น "ใบหน้าใหม่" ที่ร่ำไห้อยู่ในเจดีย์
บนใบหน้าของเสวียนจั้งมีรอยยิ้มแห่งความเมตตา ทว่าในดวงตากลับเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมและความสะใจดุจเทพมาร
สิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่แค่การสังหารหวังเสี่ยวหู่
สิ่งที่เขาต้องการคือการทำลาย "บารมีแห่งเทพ" ที่ [หมื่นปรากฏการณ์] เพิ่งจะสร้างขึ้นต่อหน้าผู้คนทั่วหล้าให้ย่อยยับ