เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 103 บนแท่นเด็ดดาว การโต้แย้งครั้งแรกระหว่างพุทธะและมาร
แท่นเด็ดดาวเงียบสงัดราวกับสุสาน
สายลมหยุดพัด
ทุกสิ่งที่เคยเป็นของเซียวขวง หัวหน้าแก๊งหมาป่าโลหิต ไม่ว่าจะเป็นร่างกายที่กำยำหรือความดุร้ายที่ท่วมท้น ต่างกลายเป็นส่วนหนึ่งของความเงียบงันนี้ ถูกสายลมพัดพาไปจนไม่เหลือร่องรอยใด ๆ
ราวกับว่าเขาไม่เคยมีตัวตนอยู่
ราวกับว่าบัลลังก์กระดูกขาวนั้นว่างเปล่ามาโดยตลอด
ผู้ฝึกตนหลายหมื่นคน ไม่ว่าจะเป็นคนของแก๊งหมาป่าโลหิตที่บุกเมือง หรือกองกำลังฝ่ายต่าง ๆ ที่เฝ้าเมือง ต่างยืนแข็งทื่อราวกับหุ่นไม้ที่ถูกสาปด้วยมนตร์หยุดนิ่ง สีหน้าของพวกเขาแข็งค้างอยู่ในชั่วขณะหนึ่ง ตั้งแต่ความ "เย้ยหยัน" ไปจนถึง "ความงุนงง" และจบลงที่ "ความหวาดกลัวถึงขีดสุด"
พวกเขาได้เห็นกับตาว่ายอดฝีมือระดับหยวนอิงขั้นปลายถูก "กฎ" บางอย่างที่พวกเขาไม่อาจเข้าใจ "ลบล้าง" ออกไปจากโลกนี้อย่างหมดจดและรวดเร็วเพียงใดภายในเวลาไม่กี่ลมหายใจ
ไม่ใช่ความตาย