เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 77 มหาสรรพสิ่งเป็นรากฐาน เทพมารเป็นผู้เดินหมาก
เงาของตลาดผีดูเหมือนจะหวาดเกรงร้านเล็ก ๆ ที่มีชื่อว่า【ว่านเซี่ยง】แห่งนี้
เวลาสามวันสำหรับผู้ฝึกตนอาจเป็นเพียงชั่วพริบตา แต่สำหรับร้านที่เพิ่ง “เปิดกิจการ” แห่งนี้ มันกลับเหมือนผ่านไปอีกโลกหนึ่ง
หวังเสี่ยวหู่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าชีวิตของเขาจะถูกพลิกคว่ำอย่างสิ้นเชิงด้วยวิธีที่ไร้สาระเช่นนี้
เขาใช้หินวิญญาณระดับสูงเม็ดนั้นที่มากพอจะซื้อสำนักของเขาทั้งสำนัก ทำภารกิจทั้งหมดที่ผู้อาวุโสระดับเทพมารผู้นั้นมอบหมายให้สำเร็จด้วยสภาวะที่ราวกับคนละเมอ เขาเปลี่ยนไปสวมชุดผู้รับใช้ที่ดูดีและเช็ดถูทุกซอกทุกมุมของร้านด้วยท่าทีที่นอบน้อมที่สุดจนสะอาดหมดจด
ทว่าเขากลับไม่กล้าเข้าใกล้โต๊ะทำงานนั่นแม้แต่นิดเดียว
ที่นั่นดูเหมือนจะเป็นอีกโลกหนึ่ง
จีเฉี่ยว เด็กสาวร่างผอมบางไม่ได้หลับตาลงเลยตลอดสามวันสามคืน ดวงตาที่เคยลุกโชนด้วยเปลวเพลิงของนางบัดนี้เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย แต่ประกายในนั้นกลับเจิดจรัสยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ ทั้งร่างของนางจมดิ่งอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่งที่ใกล้เคียงกับการ “หยั่งรู้มรรค”
ข้างกายของนางเต็มไปด้วยชิ้นส่วนอะไหล่เก่าที่ถูกถอดแยกกระจัดกระจาย และในมือของนาง “แมงมุมเหล็ก” ขนาดเท่าฝ่ามือนั้นกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า