เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 75 ว่านเซี่ยงเปิดกิจการ เสียงแห่งเข็มชี้
ในวินาทีที่ตัวอักษร "ว่านเซี่ยง" สองตัวอันเก่าแก่และแฝงไว้ด้วยสัมผัสแห่งมรรคอันไร้สิ้นสุดของกู้ซิงเฉินถูกสลักลงบนไม้ผุพัง
"มโนทัศน์" ภายในร้านเล็ก ๆ ที่ทรุดโทรมแห่งนี้ ราวกับถูกกำหนดนิยามขึ้นใหม่โดยสมบูรณ์
แสงสลัวเดิมทีไม่ได้สว่างไสวขึ้น กลับยิ่งดูลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม กอง "ขยะ" ที่สุมกันราวกับภูเขาไม่ได้หายไปไหน แต่กลับถอยร่นไปยังมุมห้องอย่างเงียบเชียบราวกับน้ำทะเลที่ลดระดับลง เปิดพื้นที่เวทีโล่งกว้างไว้ตรงกลางร้าน กลิ่นอายของสนิมและฝุ่นละอองที่ผสมปนเปกันในอากาศก็จางหายไปอย่างเงียบงัน สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความโกลาหลและความว่างเปล่าราวกับช่วงเวลาที่จักรวาลเพิ่งถือกำเนิด
ที่นี่ ไม่ใช่ร้านขายของเก่าอีกต่อไป
แต่เป็นสนามมรรคที่สามารถรองรับ "หมื่นปรากฏการณ์" ได้
จีเฉี่ยวยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ดวงตาที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงของนางในตอนนี้เต็มไปด้วยความตะลึงงันที่ไม่อาจเข้าใจได้ นางรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าทุกตารางนิ้วของพื้นดินใต้เท้าและทุกสายลมรอบกาย ราวกับถูกเจตจำนงสูงสุด "จัดรูปแบบล้างระบบ" ใหม่หมด นางยังคงอยู่ในร้านเล็ก ๆ ที่คุ้นเคยแห่งนี้ แต่กลับรู้สึกราวกับว่าตนเองได้ไปอยู่ในอีกมิติหนึ่งแล้ว