เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 73 ราคาของโลกสามัญ กระดานหมากรุกของซิงเฉิน
เมื่อร่างของกู้ซิงเฉินปรากฏขึ้นอีกครั้งในตรอกตันอันมืดครึ้มแห่งนั้น โลกมืดมิดหลังประตู รวมถึงโต๊ะแสงและเจ้าหน้าที่บันทึกนามว่าอู๋ ก็หายไปไร้ร่องรอยราวกับไม่เคยมีอยู่
เหลือเพียงกำแพงหินด่างพร้อยที่ยังตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบงัน ราวกับไม่เคยเปลี่ยนแปลงมาตั้งแต่โบราณกาล
หวังเสี่ยวหู่ค่อย ๆ ฟื้นขึ้น ความรู้สึกแรกคือความเจ็บปวดราวถูกฉีกกระชากที่ส่งมาจากส่วนลึกของดวงจิตวิญญาณ เขาดีดตัวลุกนั่งจากพื้น มองไปรอบด้านอย่างหวาดกลัว จนเมื่อเห็นแผ่นหลังของกู้ซิงเฉินที่สงบนิ่งจนไม่เหมือนมนุษย์จริง ๆ เขาจึงนึกถึงการปะทะกันของเจตจำนงอันน่าสะพรึงกลัวจนแม้แต่เซียนเทพยังต้องสั่นสะท้านก่อนหมดสติ
“ผะ... ผู้อาวุโส” เขาเอ่ยปากด้วยตัวสั่น น้ำเสียงแหบแห้ง
กู้ซิงเฉินไม่ได้หันกลับมา เพียงยื่นมือออกไปช้า ๆ
บนฝ่ามือของเขามีแหวนเก็บของสีดำสนิทที่สร้างจากโลหะไม่ทราบชนิด สลักตราสัญลักษณ์ตราชูโบราณไว้ และป้ายยืนยันตัวตนเนื้อเนียนราวหยกซึ่งแผ่คลื่นมิติอ่อน ๆ วางอยู่อย่างเงียบงัน
นี่คือ “เงินล่วงหน้า” จากหอชะตากรรม
ประสิทธิภาพสูงจนน่าพอใจ