เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 40 ทุ่งประมงนภา เทพเจ้าเป็นผู้ตกปลา
แดนเทพใต้พิภพ 【หัวใจดาวคราม】
ภายใน 【เตาหลอมแห่งมโนทัศน์】 “กระดูกสันหลังแห่งเทพ” ซึ่งถูกหลอมขึ้นจากซากของดาวแคระขาวทั้งดวงและทรัพยากรยุทธศาสตร์เจ็ดส่วนของดาวคราม กำลังลอยนิ่งอยู่ใจกลางเพลิงแห่งสัจธรรม มันไม่ใช่สถานะของโลหะหรือกระดูกธรรมดาอีกต่อไป แต่ดูราวกับ “การดำรงอยู่สัมบูรณ์” ที่ถูกตัดออกมาจากจุดเอกฐานของการระเบิดครั้งใหญ่แห่งจักรวาล บนพื้นผิวไหลเวียนไปด้วยร่องรอยการเกิดดับของดวงดาวนับพันล้านดวง ทุกครั้งที่มันสั่นไหวเพียงแผ่วเบา ราวกับจะทำให้กาลอวกาศเกิดระลอกคลื่น
ทว่าบนใบหน้าของกู้ซิงเฉินกลับไม่มีความยินดีแม้แต่น้อย
เขาเพียงเฝ้ามองสิ่งสร้างที่เรียกได้ว่าเป็นปาฏิหาริย์แห่งจักรวาลนี้อย่างสงบนิ่ง ราวกับช่างฝีมือผู้จู้จี้จุกจิกที่กำลังตรวจสอบชิ้นงานกึ่งสำเร็จรูปที่ยังไม่สมบูรณ์
“กระดูกสันหลังเพียงชิ้นเดียว กลับต้องใช้การสะสมของทั้งดวงดาวและซากของดวงอาทิตย์จนหมดสิ้น”
“หากต้องการสร้าง 【กายาเทพสวรรค์】 ให้สมบูรณ์ ‘มวลสาร’ ที่ต้องใช้ คงมากพอที่จะสูบกลืนระบบสุริยะเล็กๆ แห่งนี้จนแห้งเหือด”
เสียงของเขาดังก้องอยู่ในแดนเทพที่ว่างเปล่าโดยไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก
“เชื้อเพลิง... ยังไม่เพียงพอ”