เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 5 คัมภีร์ต้องห้ามและเงาแห่งเสียงกระซิบ
มหาวิทยาลัยชิงเถิงในยามนี้ได้กลายเป็นสนามอสูรไปแล้วภายในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงหลังหายนะมาเยือน
ถนนที่ร่มรื่นและสนามหญ้าที่เคยเต็มไปด้วยกลิ่นอายของวัยเยาว์ บัดนี้กลับนองไปด้วยเลือดและซากศพ ผู้รอดชีวิตจำนวนหยิบมือต่างหลบซ่อนตัวอยู่ในเงามืดของอาคารด้วยความหวาดกลัว หูของพวกเขาอื้ออึงไปด้วยเสียงหอบหายใจอันหนักหน่วงของเหล่าสัตว์ประหลาดและเสียงกรีดร้องโหยหวนของเพื่อนมนุษย์ที่กำลังจะตาย
ความสิ้นหวังคือท่วงทำนองหลักเพียงหนึ่งเดียวในอากาศยามนี้
ทว่า เงาร่างสีดำแดงสายหนึ่งกลับพุ่งทะยานราวกับลูกศรที่ย้อนกระแสน้ำ ฉีกกระชากม่านแห่งความสิ้นหวังนี้ออกเป็นชิ้น ๆ
ร่างของกู้ซิงเฉินเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงระหว่างอาคารและต้นไม้ ในชุดเกราะ【ดวงใจพิโรธ】เขาราวกับนักล่าที่พุ่งออกมาจากขุมนรก ค่าความคล่องตัวที่สูงถึง 14 หน่วย บวกกับโบนัสจากอุปกรณ์ ทำให้ความเร็วของเขาเหนือกว่าขีดจำกัดการมองเห็นของมนุษย์ไปไกล
ระหว่างทาง เขาขี้เกียจแม้แต่จะจัดการกับพวกก็อบลินกลายพันธุ์มารที่ขวางทาง
มักจะเป็นจังหวะที่พวกสัตว์ประหลาดเพิ่งสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเขา วินาทีต่อมาสายลมแรงก็พัดผ่านข้างกายพวกมันไปแล้ว เมื่อพวกมันหันกลับมาอย่างเชื่องช้า สิ่งที่เห็นก็มีเพียงแผ่นหลังที่ห่างออกไปอย่างรวดเร็ว
ความเมินเฉยที่เกิดจากความเร็วระดับสัมบูรณ์นี้ สร้างแรงกดดันได้มากกว่าการสังหารโดยตรงเสียอีก