ตอนที่ 215 ผมคงยังไม่ตื่นเต็มตากระมัง?

ตอนที่ 215 ผมคงยังไม่ตื่นเต็มตากระมัง?

พอคำพูดของนักพรตเร้นกายสิ้นสุดลง ก็เห็นสายฟ้าสีม่วงหลายสายตกลงมาจากท้องฟ้าในพริบตา พุ่งตรงไปยังตำแหน่งที่หลินอี้เฉินอยู่พร้อมกัน

หลังจากนักพรตเร้นกายปล่อยท่านี้ออกมาเสร็จ ก็หายใจออกเฮือกหนึ่งแล้วพึมพำ

“ฟู่！คราวนี้โล่งสบายแล้ว！ทุกครั้งที่ต่อสู้ถ้าไม่ได้ใช้ท่านี้ รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง”

พูดพลาง สายตาของนักพรตเร้นกายก็จ้องตรงไปยังทิศทางที่หลินอี้เฉินอยู่ เขาอยากดูว่าศิลปะสุดยอดท่านี้ของตนจะสร้างความเสียหายให้อีกฝ่ายได้แม้เพียงเล็กน้อยหรือไม่

แต่ไม่นานเขาก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติ ภาพตรงหน้าทำให้เขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง แล้วพึมพำ