กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 129 มู่เหล่ยและมู่เจ๋อ
ได้ยินคำนี้ หวังข่ายก็ถอนหายใจโล่งอก เพราะต่อให้หลินอี้เฉินปฏิเสธเขา เขาก็พูดอะไรไม่ได้ ดีที่เรื่องราวราบรื่นกว่าที่เขาคิดไว้
จากนั้นก็พยักหน้าและยิ้มพูดว่า
“อืม งั้นก็ตกลงตามนี้ นายค่อย ๆ ทำก็ได้ ไม่ต้องรีบ บางทีถึงตอนนั้นอาจไม่ต้องให้นายลงสนามก็ได้”
หลินอี้เฉินได้ยินก็ยิ้มและพยักหน้า ถ้าไม่ต้องลงสนาม เขาก็ยินดีที่จะสบาย ๆ อยู่แล้ว
หวังข่ายเห็นดังนั้นก็ไม่รออยู่ต่อ รีบหันหลังเดินจากไปทันที
มองหวังข่ายที่หันหลังเดินจากไป หลินอี้เฉินก็รู้ว่าวันนี้คงไม่ได้นอนตื่นสายแล้ว จึงส่ายหน้าและกลับห้องไปล้างหน้าล้างตา